Aristotelous Books

  Οι πρώτοι κοινωνικοί ρόλοι μας: Μαθητές, σπουδαστές και φοιτητές. Από τις πιο σκληρές φάσης της ζωής ενός ανθρώπου είναι τα μαθητικά και φοιτητικά χρόνια. Όσο ευχάριστα και να θυμάσαι το σχολείο μετά από χρόνια και να νοσταλγείς κάποιες στιγμές από εκείνη την εποχή, ήταν οι μέρες, οι μήνες και τα χρόνια που άφησαν επάνω σου σημάδια που καθόρισαν με πολλούς τρόπους το πώς σκέφτεσαι και επηρέασαν τις αποφάσεις που έλαβες σε όλη την διάρκεια της παιδικής και εφηβικής σου ζωής. Οι αποφάσεις αυτές σε έφεραν σε ό,τι ευχάριστο ή δυσάρεστο ζεις σήμερα. Οι παράγοντες που σε επηρέασαν ήταν και είναι πάρα πολλοί και αρκετά σύνθετοι. Το σημαντικό είναι να δούμε τι είναι αναστρέψιμο, τι μπορούμε να αξιοποιήσουμε και τι μπορούμε να αποφύγουμε για τα παιδιά σήμερα. Αυτό μπορεί να γίνει αργά και σταθερά μέσα από ένα ταξίδι ωριμότητας και αυτογνωσίας. Το ταξίδι αυτό αφορά περισσότερο τους ενήλικες. Για τα παιδιά υπάρχουν διάφοροι τρόποι καλλιέργειας της αυτορρύθμισης και της αυτοπαρατήρησ...

  Βιβλία αυτοβοήθειας Είναι τελικά ωφέλιμα;   Θυμάμαι στις αρχές της δεκαετίας του 90 να είναι πραγματικά σπάνιες οι εκδόσεις βιβλίων αυτοβοήθειας κυρίως στα ελληνικά.  Οι συγγραφείς έγραφαν όμως ήταν λες και έπρεπε να είναι «κρυφά» ή «μυστικά». Μεταφράσεις δεν γίνονταν τόσο συχνά και όσοι έγραφαν τους αποκαλούσαν «γραφικούς» ή « UFO » Υπήρχε ένας φόβος για κάτι άγνωστο που μπορεί να επηρεάσει τα μυαλά των ανθρώπων με αρνητικό τρόπο. (ίσως να υποβόσκει και στις μέρες μας) Όλα τα αποκαλούσαν αιρέσεις και προσηλυτισμό. Προσωπικά έψαχνα -αν και πολύ μικρή τότε- σε κάθε γωνιά των βιβλιοπωλείων αλλά και σε ό,τι ελάχιστο υπήρχε τότε στο νεαρό διαδίκτυο. Αγόραζα και διάβαζα ό,τι υπήρχε σχετικό με την φιλοσοφία κάθε «μικρού» ή «μεγάλου» πλουτισμού. Ό,τι αφορούσε το θέατρο και αναζητούσα μέσα από την αρχαιότητα σημάδια και κρυφά μηνύματα που άλλες χώρες τα είχαν αποκρυπτογραφήσει και προσπαθούσα να τα συνδυάσω. Όχι πάντα με επιτυχία. Να διευκρινίσω εδώ ότι αναφέρομαι...